Golden Retriever Kennel
Cross Railways
GESCHIEDENIS
Honden zijn altijd mijn passie geweest. Toen ik 15 was kocht ik van met vakantiewerk verdiend geld mijn eerste hond, een Ierse setter genaamd Attaboy. Met hem heb ik regelmatig geshowd, een hobby waar ik veel plezier aan beleefde.
In 1981 was ik met mijn man op vakantie in Engeland. Op een camping, waar wij net onze tent aan het opzetten waren, kwam er een prachtige blonde hond dolenthousiast op ons af rennen. Wij waren op slag verkocht en informeerden bij de campingeigenaar naar het ras. Het bleek een Golden Retriever te zijn (het ras was toen nog niet zo bekend in Nederland) en haar naam was Tess. U ziet mij samen met deze Tess op de foto hiernaast. Mijn huidige Tess is naar haar vernoemd. Deze ontmoeting leidde ertoe dat wij in september 1982 onze eerste Golden kregen, die wij Waldo noemden. Een heerlijke hond, waar wij heel veel van hielden, maar helaas hadden we hem in ons ongeduld aangeschaft via een advertentie in de krant en al gauw bleek hij een heel slechte gezondheid te hebben. Helaas is hij dan ook maar 7 jaar geworden.
Gezien de ervaringen met de gezondheid van Waldo, durfde ik geen Golden Retriever meer te nemen. Na een periode zonder hond, deed in 1991 Basset Hound April haar intrede. Zij was toen al ruim een jaar oud. Met haar is ook geshowd en zij heeft vele successen behaald. April was een ontzettend lieve hond, maar mijn hart lag toch bij de Golden Retriever en ik wilde graag een hond die van stevige wandelingen houdt. Toen zij in november 2000 overleed, besloot ik daarom na enige tijd toch weer voor een Golden te gaan. Zo kwam in mei 2001 Joy (Choice) bij mij. Ook zij was toen al ruim een jaar oud. Joy was de liefste en gemakkelijkste hond die ik me had kunnen wensen. Zij ging overal met mij mee naar toe en dan merkte je nauwelijks dat zij er was. Als ze maar bij mij kon zijn. Tot mijn intense verdriet bleek begin augustus 2006 van de ene op de andere dag dat zij kanker had met uitzaaiingen door al haar organen. Opereren was niet meer mogelijk en ik had geen andere keuze dan haar op de operatietafel te laten inslapen.
Mijn verdriet en het gemis om Joy waren zo groot, dat al na enkele weken Amigo zijn intrede deed. Ook Amigo was al ruim een jaar oud en hij zocht een nieuw thuis omdat één van de kinderen van zijn eerste baasjes zwaar allergisch voor hem was. Hem een nieuw thuis te kunnen geven en van hem te houden en voor hem te zorgen heeft me geholpen de pijn om Joy te verzachten.
Al vanaf mijn eerste stappen in de showring met Attaboy was het mijn droom om later een eigen kennel te beginnen en te fokken. Maar het zou 33 jaar duren voordat de droom verwezenlijkt kon worden … Je moet er wel de tijd, de ruimte en de middelen voor hebben.
Na mijn bezoek aan de clubmatch van de GRCN met Amigo in mei 2007, waar het oude “virus” weer werd aangewakkerd, besloot ik dat het tijd werd om het roer om te gooien. Dat betekende één van mijn twee bedrijven afstoten, zodat ik ook echt de tijd zou hebben om me aan de honden te wijden. Het heeft nog wel anderhalf jaar geduurd voordat de werkzaamheden in mijn advocatenkantoor waren afgewikkeld, maar nu is het dan zover. Terwijl ik mijn praktijk aan het afbouwen was, is eerst in februari 2008 Paris bij ons komen wonen. Zij was al twee jaar oud en ik kon haar overnemen van de fokker waar ook Joy en later Tess vandaan kwamen. Pupje Tess was toen al geboren en vier weken nadat Paris bij ons kwam, is zij het roedeltje komen versterken.
Op 1 juni 2009 werd de eerste Cross Railways (Anthem Joy Lynn) pup geboren uit de combinatie van Paris en Brennen (Encore le Timbre d’Or). Helaas bleek Paris maar een pupje bij zich te dragen en Lynn is bij ons blijven wonen.
Medio augustus 2010 verwacht Paris haar tweede nestje, ditmaal uit een combinatie met Kenzo (Break of Dawn Could this be Love). De ontwikkelingen kunt u volgen via de puppypagina.
Hierna zal het, in het najaar van 2010 of in het voorjaar van 2011, de beurt aan Tess zijn; waarschijnlijk met Amigo als bruidegom.
